Derin bu sene Noel Babaya kafayı takmıştı, Noel baba var mı? yok mu? inanıyor musun? gördün mü? çam ağacı olmazsa hediye getirir mi? gibi..tabi yabancıların Noel ritüellerinide öğrendi. Noel akşamı bir tabakta kurabiye ve süt bırakılır, Noel baba bacadan iner ve tüm yıl uslu duran çocuğa hediyesini bırakır ( çoraplara yada çamın dibine) sütü içer, kurabiyeleri yer..
Ben kızımın sorularına asla hayır yok, yada var demiyorum.Hayal gücü ile ilgili şeyler bunlar yoksa neyin gerçekten var gerçekten yok olduğunu o aslında biliyor.
Belki vardır?ben görmedim, olabilir sen inanıyorsan vardır diyordum.
Neyse yılbaşı akşamı evden çıkarken babası salona kaçıp sütü içti, kurabiyleri hızla miğdeye indirdi.
Eğlence sonrası eve gelince kızım heyecanla salona girdi ve..çığlığı bastı!
Süt bitmiş, kurabiyeler yenmişti, o kadar mutlu oldu ki..
Biliyordum gerçekmiş! çığlıklarını dans ede ede bastı!
Haftabaşı ise okulda sınıfına yaşadığı bu olağanüstü !? deneyimi anlatmışi.
Tahmin edersiniz kahkahaları ve alayları..
O gün kuzum gözyaşları ile anlattı yaşadıklarını.
İşin kötüsü öğretmenide gülüp "Noel baba diye birşey yok" demiş.
Ben kızıma bu olay sonrası şunları söyledim.
1- inacın için her zaman alaykonusu olabilirsin, dışlanabilirsin.Herkes sana inandıkların için gülebilir.
Ama eğer inanıyorsan takmamayı,savaşmayı,inancını korumayı bilmelisin.
2-Onlar belki hayatlarında senin inandığın şeylerin mucizelerini deneyimlememiş olabilir o yüzden öyle birşey yok diyebilir.Bu yok olduğu anlamına gelmez onların böyle birşey yaşamadığı anlamına gelir.
3-Eğer sen inanıyorsan o vardır bunu unutma!
Her zaman çoğunluk doğru değildir. Çocuklarımıza bırakın hayal dünyaları için bir alan bırakalım.
Kesin yargılarla onların ufuklarını sınırlandırmayalım.
Biraz güvenin emin olun onların muhakeme ve inceleme yetenekleri bizden kuvvetlidir.
Ne tekim kızım yılbaşı akşamı hediyelerini açtığında babasına dönüp
" Babacım ne garip değil mi, Noel baba ikimize de aynı mağazadan almış hediyeleri?" diye imayla oyunu sevdiğini ama gerçeği bildiğini anlattı.
Ben de Noel babaya inanıyorum, birilerinin çocukları mutlu etmek için hediyeler dağıttığı fikri hoşuma gidiyor.
Ve biliyorum ki pek çok Noel baba var memlekette gizlice yoksun ve yoksul çocuklara hediyeler dağıtan.
Neyse bu konudan yemeğe geçebiliriz...
Ne mi? kabak..ama bildiğiniz kabaklardan değil. İri bir armut gibi ve dışı hafif dikenli denebilir.Tadı ise çok çok lezzetli.
Geçen pazarda üzerinde "rados kabağı" yazıyordu ancak ismi gerçekten bu mu bilmiyorum.
Fethiyeliler genelde kızartıp yoğurtlayıp yiyor ama ben kızartma sevmediğimden yemeklerde kullanıyorum.
Açıkçası herşeye yakışıyor, niye sadece kızartıp yediklerini anlamadım?
Bu defa da rendeleyip,tulum peyniri,yumurta ,dereotu ile tarta koydum.
Gerçekten çok güzel oldu.
Tarif aslında bana ait değil.Bu ayın Lezzet dergisinin Tartlar ekinden aldım.
Çok güzel tart tarifleri var ekte, ben önce bu tuzlu tarifi denemek istedim.Sonra diğerlerini de deneyeceğim.
200 gr tereyağ
1 yumurta
1 yemek kaşığı yoğurt
1 çay kaşığı kabartma tozu (ben kullanmadım)
1 çay kaşığı tuz
Aldığı kadar un
Kabaklı iç
1 büyük kabak
1 soğan
100 gr beyaz peynir ( + iki yemek kaşığı kadar tulum ekledim)
Yarım demet dereotu
2 yumurta
2 yemek kaşığı zeytinyağ
tuz ve karabiber
Geniş bir kabta tereyağ,yumurta,yoğurt ,tuz ve kabartma tozunu karıştırın.
Elenmiş unu ekleyip iyice yoğurun.
Üzerini bezle örtüp 15 dakika dinlendirin.
Küçük tart kalıplarınızı yağlayıp unlayın ve hamuru paylaştırıp kalıplara yerleştirin
Kabağı rendeleyin.
Soğanı ve dereotunu ince ince doğrayın,peynir,yumurta ve baharatları ekleyin.
Karışımı hamurlara paylaştırın ve en son zeytinyağını üzerine gezdirip 170 derecede üzeri kızarana kadar pişirin.
12 adet tart elde ettim ama tabii hem iç hemde hamur malzememden arttı.
Bu birazda sanırım kullandığınız kalıba göre değişecektir.
Ben slikon muffin kalıplarımda yaptım tartöletlerimi ve üzerlerine kekikle kırmızı biber serptim..
Afiyet olsun..
21 yorum:
ne güzel söylemişsin zehra içimden birşeyler koptu.
7 Ocak 2011 19:22canım ben gelecek haftanın menüsüne ekledim tarifi mutlaka yapıcam.
Merhaba canım,
7 Ocak 2011 19:33Hayaller hakkında ne güzel şeyler söylemişsin kızına haklısın, eline sağlık,çok şirin ve lezzetli görünüyorlar sevgiyle kal görüşmek üzere...
Zehra Hanım mükemmel bir annesiniz gözlerm nedenini anlamadığım bir sebepten dolu dolu oldu bu yazdıklarınızı okurken.. Sizin ve imrendiğim birkaç ablamın deneyimlerini okurken kendimi yerinize koymaktan alıkoyamıyorum ben olsam ne yapardım sorusu aklımı kurcalayıp duruyor.. Ama bunların hepsi aklıma bir şekilde yer ediyor, tecrübe kabul ediyorum..
7 Ocak 2011 21:43tartöletlerinizde çok nefis görünüyor lakin hayat dersi konuları beni daha çok cezbetti..
Bence de çocuklarımızın hayal dünyaları olmalı:) çok doğru söylemişsin canım:)Tarif ise her zamanki gibi nefis:) sevgiler
7 Ocak 2011 22:55evet size katılıyorum şimdiki zamane çocukları neyin doğru neyin yanlış veya neyin var neyin yok olduğunu bizden daha iyi biliyorlar.öyle sorular soruyorlarki cevaplamak bile mümkün olmuyor.tartöletler harika olmuş elinize sağlık.sevgiler.
7 Ocak 2011 23:56Que fantastica receta, se ve muy deliciosa la preparación.
8 Ocak 2011 00:21Saludos
Ne kadar doğru ve hoş bir yazı .....
8 Ocak 2011 09:00Size katılmamak mümkün değil ama yinede çocukların büyüdüğüne şükrediyorum:)))))
tart için ne diyebilirim çok güzel görünüyor eline sağlık canım
Sebzeli tart geçen de Gül'ün syafasın da gördüm Damak tadı çok güzel olduğunu yazmıştı:) senin tartlarda çok şık duruyorlar. tart hamurunz gelince benim elmalı tartın hamurunun aynısı ben de soğuk su da var :) tart hamuruna takmışım kafayı ben de)))heheh senin badem kremalı tartın hamurunu denyeceğim ve sana haber vericem değerlendir diye:))sosların mükemmel oluyor :))elleriene sağlık ayrıca yol gösterdiğin için teşekkür ederim:)
8 Ocak 2011 12:01Kızına söyle ben de şirinlere inanıyorum bir gün görücem onları:))çok öpüyorum Derin'i :) hayallerimiz olmasa biz olamayız :)
ne kadar tatlı bir hikaye
8 Ocak 2011 19:47ve çok güzel anlatmışsın çocukluk anıları hiç unutulmuyor dediğin gibi hayalgücünü tetiklemek gerekli galiba
öpüyorum tatlı Derin'i : )
Canim benim, en dogruyu yapmissin, benim de oglum 7 yasina gelene kadar inaniyordu Noel Babanin geldigine, ama ne oldu biliyor musun, 7 yasina geldiginde "anne , ben biliyorum Noel Baba yok ama cok eglenceli oluyor kapiyi acinca ondan bir hediye gelmis gibi görmek" demez mi,,, Su an 10 yasinda ve ona gercegi tüm detaylariyla anlatmamiza ragmen, hala eglenerek sürdürüyoruz o ritüeli.... Cocuklarimizin hayallerini bozmayalim.... Öpüyorum tatli Derin`i.... Sevgilerimle, ellerine saglik diyor, güzel bir pazar günü diliyorum...
9 Ocak 2011 00:50Öpüyorum Derin'i. Çok tatlı canım benim. Büyüyünce oturtuyorlar zaten kafalarında her şeyi, mutlu dünyalarını bozmanın anlamı ne ki? Mutlu yıllar küçük ailene...
9 Ocak 2011 09:15Büyük oğlum da aynı o yaşlarda böyle bir olay yaşadı, okul arkadaşlarıyla. Seni de Derin'i de çok iyi anlıyorum arkadaşım. Ama bizde de hala hediyeleri Noel Baba getirir:))
9 Ocak 2011 12:27Tartların bir harika görünüyor, ellerine sağlık Özgen'ciğim.
Maya'ya da anlatmışlar aynı şeyleri. Annesi demiş ki yılbaşı akşamı pencere açık bırakılır, Noel baba uslu çocuklara hediye bırakır. Akşam yatmaya giderken sakın pencereyi kapatmayın yoksa Noel baba giremez demiş. Ya Zehra'cığım ben bayılıyorum bu cimcimelere!
9 Ocak 2011 22:41Zehracığım merhaba,
10 Ocak 2011 12:29Dün bir mail aldım bloğumun Türkiye'den açılmadığı ile ilgili. Ben girebiliyorum buradan artık ama ne yapabileceğimi bilmiyorum. Sen de aynı sorunu yaşadığını yazmışsın. Çözümü nedir biliyor musun. Ne yapabilirim? Şu anda açılabiliyor mu onu da bilmiyorum. Yazarsan sevinirim.
Sevgiler
Zehracım nasılsın ? Hayat ve pastalar nasıl gidiyor ? Umuyorum herşey yolundadır. Epeydir görüşemedik. Benim kuzular hasta. Biri iyileşmeden öteki hasta oluyor bilg. başına oturmaya fırsat bulamıyorum tek dileğim şu kış biran önce geçsin. Seni çok çok öpüyorum...
10 Ocak 2011 14:58Yaşasııın tuzlu tarif...
11 Ocak 2011 15:40Ben bir tuzlusever olarak tuzluları daha bir iştahla takip ediyorum.
Senin pastalarına bir "tuzlusever" olmama rağmen takılmıyor değilim.
Zehra'cığım,
Sana bir sorum olacak bir çok defalar çikolata ganajla pasta kreması yapmama rağmen (kaynama noktasına gelen kremayı ateşten alıp içine çikolatayı ekliyorum oda sıcaklığına geldiğinde ise mikserle çırparak kıvam almasını sağlıyordum)son yaptığım kremalarda çırpma işlemi sırasında krema tam olarak sertleşmeden kesiliyor.
Nerede hata yapıyorum, artık korkmaya başladım ya yine kesilirse diye...
Bu konuda tecrüben var mı ?
Bana ne önerirsin ?
Sevgiler
çok şekermiş kızın senin de yönlendirmelerini harika buldum. hayal gücünü kullanabilen çok az insan bıraktı bu sistem ne yazık ki. tartlara ayrıca bayıldım. demek lezzet dergisi tart eki vermiş . mutlaka almalı. sevgiler canım.
12 Ocak 2011 14:34Zehra aslında şimdiki çocuklar fazlaca uyanıklar.. Öyle ki seninle dalga geçecek kadar uyanıklar..
12 Ocak 2011 14:59Kız çocukları daha hassas oluyorlar..Hayal gücü çok önemli..Ama şimdiki çocuklar yeni yıl ve yılbaşına sürekli noel diyorlar ;) çizgi filmler ve bir dolu çizgi film bunu öyle bir empoze ediyor ki çocuklarında kafası karışıyor.(bizde alıyoruz çam ağacını eve) ;))
Hayal gücüne zarar vermeden gerçekleri söylemek gerekir diye düşünüyorum....Zaten hediyesini açarken her şeyin farkında olduğunu belirtmiş ;)
Derin'i benim yerime kocaman öp..
Çok teşekkür ederim arkadaşlarım güzel ve değerli yorumlarınız için. Aslında çocukla ilişkiler birazda çocuğunuzun yapısı ile alakalı.Çocuğunuzu tanımanız önemli, bende ona göre oyunlarına katılıyorum.
12 Ocak 2011 15:27Sevgiler..
Sevgili Pelincim evet girilemiyor sitene ben sana detaylı yazacağım eğer mail adresin varsa bana cafederins@gmail.com dan ulaşır mısın oradan yazayım.
12 Ocak 2011 15:28Hülya'cım hiç yaşamadımama geeçenlerde bilirsin belki okuduysan mus yaparken kremayı çırparken kesildi. Bazı kremalar soslarda kullanmak için ideal.Bu yüzden her zaman kullandığın markayı tercih etmek önemli.
12 Ocak 2011 16:19Kremadan kaynaklı olabilir yani..
Yorum Gönder