MAZİDEN BİR YAMALI PANTOLON, UCU YIRTIK ÇORAP !!

Hatırlıyorumda eskiden zırt pırt alış-verişe gidilmezdi.Bayramlarda giderdik, birde çok özel günlerde.O zamanda ihtiyacımız alınırdı, aşırıya kaçılmazdı.Dizi yıpranan pantolonlara hemen oval bir kumaş kesilir yama yapılırdı, elbette birde dirseklere...En çok oralar çürürdü, çocuktuk, şimdiki gibi değildi ortam.Hepimiz sokaklarda kuka, çin çan, birdir bir , kör ebe yada yakan top oynayarak büyüdük.
Hepimizin ama en zenginimizin bile elbisesinde küçükte olsa bir yama olurdu. Çoraplarımızın parmak uçları delinirdi? Arsız baş parmağın hep havadar gezmekti derdi?
Hepimiz aynı gibiydik.Kuzenin eskileri, ablanın, abinin küçülenleri derken büyüdük. Ayakkabılar ayağımızı vursada giydik, kaç yama var diye sayıp oyun oynadık elbiselerimizle, ucu dikilmemiş çorap giyince sevindik, eve elimiz yüzümüz kir pas içinde vardık hep. Biz varoş çocuklarıydık, tek derdimiz oyundu, bir dilim ekmek, biraz tebessüm, haydi tekrar sokağa oynamaya !!!....
Ne zaman ki biraz büyüdük, apartman önünde oynayan çocukların yamalarının olmadığını farkettik.

Çorapları hiç mi delinmezdi acaba? ve nereden alırlardı bu süslü elbiseleri? yine de anlamamıştık farkımızı..Ta ki bir gün, apartam çocuğu sınıf arkadaşımızın biz yamalı pantolonlu varoş çocuklarını tanımamazdan geldiği güne kadar..İşte o gün anladık birden.Ve dahi büyüdük !

Ve küçük olmamıza rağmen anladık ki; ne okuduğumuz devasa kitapların önemi vardı bu dünyada, nede hayat görüşünüzün. Tek derdi vardı insanların "bizden mi ?" sorusu...

Sizden olanlarla anlaşmak, konuşmak ihtiyacı ile aranıyoruz.Ve biz önce kürkümüze bakıyoruz.Acaba aynı kürkü mü giyiyoruz diye?

Çocuktum anladım, ne kadar çok yama o kadar çok sınıfsal farklılık...

Ama çağımız artık moda çağı.Ve yamalı pantolonlar, yırtık etekler revaçta.Şaka şaka..gerçek şu; çağımız ekonomi ve akılcılık çağı!

Beli oluyorsa boyunu açıp uzat çağı, madem gıcır gıcır küçült yap kızına bir prenses elbisesi çağı...

Bende hemen çağın gerektiği gibi iğne ve iplikle yüzleştim;

Ne yaptım?

Hemen kızıma artık boyu kısa gelen kot pantolonun paçasını açtım, hemen hemen üç parmak büyüdü boyu pantolonun.Kat yeri tabii pek güzel gözükmüyordu. Bende ön tarafa rengi ve boyutları farklı düğmeleri dikip hareket verdim. Arkayada bu şekilde düğmeler yapmayı düşünüyordum ama sonra bu kadar çok düğmenin paçaları ağırlaştırabileceğini düşünerek vazgeçtim. Penye kurdele üzerine küçük düğmeler dikerek arkasını biraz daha farklı yaptım. Öndeki küçük ceplerede minik renkli düğmelerden dikince birden pantolonun havası değişiverdi.
Açıkçası bu hali daha güzel geldi bana :) Ee insan kendisi yapınca beğeniyor tabii...

Bu elbiseye gelince; hamileyken eşim pazardan almıştı bana.Ama içimi gösterdiği için giyememiştim.Çok güzel kendisinden hafif kabarık desenleri olan pamuklu keten gibi bir kumaşı var.Bu da hamileliğimden beri bir kenarda durur.Geçen kumaşları karıştırırken bulunca aklıma kızıma bir elbise yapmak geldi. Derin'de karpuz kollu bir elbise istiyorum diye tutturmuştu zaten.Ohh fazlada uğraşmadan yaptım. Yanlardan üç-dört parmağa yakın içe kıvırıp beli incelttim. Elimle dikip yanlardan daralttım. Beline de kalın kurdale takınca işte size pamuk prenses !

Sonuçta kızım küçük, ne yapsam beğenecek yaşta, bende durumu lehime kullanıyorum. Hatta bugün Forum Bornova'da dolaşırken müzik kutusu gördü hemde Winksli, bir an "eyvah" demişim. Derin uzun uzun baktı kutuya, çok güzel bulduğunu belirtti."Fiyatı pahalıymış yoksa alırdım " deyince, "boşver annecim sen bana müzik kutusu yaparsın evde" dedi.

Yani pes! çocuk benim müzik kutusu, kitap,oyuncak,top,araba, elbise..aklına ne gelirse yapabileceğimi düşünür oldu!!

Şimdi müzik kutusu nasıl yapılır ara bakalım internette?