Bu güzel kekikler adını bilmediğim çiçeklerle birlikte eve getirildi. Köküyle sokuverdim yağmurdan sırılsıklam olmuş toprağa.Şimdilik kekikler iyi görünüyor? belli mi olur belki tutacak? ama diktiğim sarmaşık maalesef tutmamış. Bu konuda hiç iyi değilim. Oysa ellerimin bir becerisi olsun isterdim. Mesela şifacı olsaydım yaşam verseydim...Avatar olsaydım 4 elementi yönetseydim, aman birşey olsaydımda ben buyum deseydim. Olmak tamamda birşey olmak konusu bende zayıf....Ama inatçıyım, dikim..Tıpkı şu yanmış ama hala ayaktaki ağaç gibi inat... 
Bir zamanlar ulu bir çınar gibi yükselip yeşil dallarıyla haşmetli bir şekilde rüzgarda salınıyordu...iyiki yanarken duymadım ağıtlarını...Bilirmisiniz bilmem? ağaçlar ağlarken insanın yüreğinin dayanamayacağı bir inilti yükselir...yeşile dursa, tekrar filizlense yaşam ..ama bu tahribatı doğanın düzeltmesi öyle bir iki ayda olacak birşey değil. Kaldıki yanı başındaki bina geleceğini söylüyor gibi yangın yerinin ?
Yangının yeşili yok edip kuru birer dala çevirdiği bu yerde, yeşil sürgülerini vermiş küçük bir ağaç... İnadına tutunuyor hayata, inadına yaşayacaksın diye fısıldıyor kulağıma..
Bugün tarif ve pasta resmi yok dostlar..bugün biraz astım zorlamakta beni, kendime gelince ekleyeceğim. İnadına yaşamak için ilaçlarımı içip biraz uzanacağım.
Sağlıkla, sevgiyle kalın..
11 yorum:
Çok güzel bir yazı.. İnadına yaşamak lazım..
9 Nisan 2009 11:46Çok geçmiş olsun, sevgiler..
Çok geçmiş olsun Zehracığım.Yazın adeta moral verdi bana.Sağol,sevgiler...
9 Nisan 2009 14:02Zehra'cığım; bayan seratonin;
9 Nisan 2009 16:15inatla yaşam arasındaki o çizgide yürüyebilmenin ne demek olduğunu bilenlerdensen eğer
dökülür bu sözcükler gönülden..
Kekik, mis kokulu kekik.Bir keresinde ormanda görmüştüm; soframıza gelene kadar kendinden ve kokusundan kaybettiklerini görüp hayıflanmıştım.Bu nedenle kekiğe döktüğün sözler ruhuma işledi.
Astma :( umarım hemen şu anda iyileşmişsindir.Çok geçmiş olsun.
Sevgimle..
Eda'cım çok teşekkür ederim, arada sırada beni sallar bu hastalık. Hayat gerçekten çok kıymetli :)
9 Nisan 2009 20:46Müjde'cim sen saol, çok teşekkür ederim canm, şimdi daha iyiyim :)
Gülen ne güzel yorumlar böyle :) iyiyim şimdi, alıştım artık bu hafif silkelemeleri pek umursamıyorum artık :)
sevgiler
Bence her kadın birer şifacıdır. Sen kim bilir neler başarıyorsun günlük hayatında , ne zorlukları aşıyorsun, bırak bir fide de tutmasın. Zaten kendin söylemişsin bir ağaç kadar dikim inatçıyım diye, önemli olan senin kendi köklerinle toprağa sıkıca tutunman. İnatla hayata tutunmak da çok büyük bir yetenektir bence..
9 Nisan 2009 21:06Müjde'cim çok haklısın biz kadınlar aslında gerçekten çok güzçlüyüz.Ve sanırım doğaya eşiz,bizde büyütmüyormuyuz rahmimizde? ve doğurmuyormuyuz yeni bir yaşamı ?
9 Nisan 2009 21:35teşekkür ederim
Gecmis olsun arkadasim ...cok korkuyorum bu toz memleketinde (riyadh)kiziminda olmasindan...acil sifalar diliyorum.
9 Nisan 2009 23:57selamm , öncelikle çok geçmiş olsun.
10 Nisan 2009 00:08Bence sen bu yazınla şifa veriyorsun zaten hiç üzülme.
sevgilerimle
Ferah'cım çok saol, bende kızımdan ürküyrum, hatta geçen sene alerjik öksürük peydah olduğunda yıkıldım.Olabildiğince odasını az eşya halısız vb tutmaya çalışıyorum.Çocuklarımız sağlıklı olsun biz herşeyle başederiz :)
10 Nisan 2009 00:25Neşe'cim keşke şifacı olsam yaa nerde yazılarımla bir nebze keyif katsam o yeter gerçi :)
sevgiler...
Zehracım...Benim oğlumu da önceki gün dr a götürdüm...astımı onun da yoklamaya başlamış..zaten her sene fiks zamanlar var hiç aksatmıyor..2 gündür okula göndermedim.okulunda boya badana var..ama şu polenleri nerelere göndersem bilmem:))sana da geçmiş olsun canım...
10 Nisan 2009 12:03Çok üzüldüm Derya'cım, boya vb varsa yollamaman çok iyi omuş.Polen dönemini atlatsak nasılda iyi olacak. ahh çocuklar için daha zor...
10 Nisan 2009 12:11çok geçmiş olsun
sevgiler
Yorum Gönder