%5B1%5D.jpg)
( Resim internettendir)Çocuk bayramının tarihçesine girecek değilim. Ama size çocuk gözüyle bu bayramın ne olduğunu anlatacağım..
Yıllar önce koca gözlü küçük bir kız vardı, birgün babası elinde sapsarı bir oyuncak ördekle geldi. Ördeğin altında tekerleri ,üstünde ızgara şeklinde bir kapak ve minicik yavru ördekleri vardı.
Ucuna bağlanan ip minik ellerinde sevinçle ördeğini sürdü.Bir eli babasının o kocaman ellerinde kaybolmuştu.Diğeri ördeği çekiştirmekteydi...
"Bugün çocuk bayramı kızım" dedi babası..
Evden çıkmış mahallenin hemen arkasındaki yeşil çayırlık alana doğru yürümeye başlamışlardı.
Çocuk düşündü, "bugün bayram! çocuk bayramı.." ( çizim Yosun Derin Gürgen'e aittir)
Minik aklında büyük hayaller vardı, bayram ya bugün, oyuncaklar dağıtılıyordur her köşe başında.Ve uçaklardan çikolata ve şekerlemeler atılıyordur. Herşeyin ama herşeyin serbest olduğu, insanların halay çekip kahkahalarla güldüğü bir gün olmalıdır.Çayıra gelirler, çayır eski çayır, insanlar daha dünkü insanlardır.Kimse kahkaha atmaz,halay çekmez, kimse çocuklara şekerleme dağıtmaz, kimse oyuncakları bedava vermez...
Çocuk bayramı her gelişinde küçük kız bunu düşünür. İstediği et bebeği, güzel fırfırlı eteği, pembe tokayı, kırmızı pabucu...Neden bunları ogün bize bedava vermezlerki?Neden mutlu etmezler biz çocukları ? Bu nasıl bayramım böyle ?
Hadi hiçbiri olmadı yahu şu küçük uçaktan atsalarya çikolataları ?
Ve gün gelir ,okumayı öğrenir, Atatürk'ü artık kitaplardan da tanır. O zaman anlarki bu bayram farklıdır, oyuncakla,şekerleme ile içi doldurulamayacak kadar büyüktür.Onlara hediye edilen şey bir gün değil, bir GELECEKTİR!
Çocuklarımıza geleceklerine sahip çıkmayı öğretelim.Bu bayram hediyemiz onlara bu olsun!
8 yorum:
HARİKASIN ZEHRAM.
23 Nisan 2009 08:08Zehra'm, kekik kokum;
23 Nisan 2009 15:43'GELECEK NE ZAMAN GELECEK?'
Gelecek geldiğinde iş işten geçmiş mi olacak?
Güzel ülkemde hiç okul görmeyen çocuklar varken, okul onlar için ulaşılmaz bir hayalken, okula giden şanslı çocuklar bugün törenlerle bayram kutlarken diğerleri mendil satıyorsa..
Dünya çocuklarının ve kalbimizdeki çocuğun 23 Nisan Ulusal Egemenlik ve Çocuk Bayramı kutlu olsun.
Derin; ne güzel çizmişsin sen öyle :)Ben Cin Ali'yi bile ortopedik engelli çizerken sen o resmi ne güzel yapmışsın teyzem :)
Ah hepsi mutlu olsun, mutlu kalsın. En çok bunu diliyorum.
23 Nisan 2009 15:48Kutlu olsun çocuklarımızın bayramı. Büyükler onların gözüyle bakabilseler dünyaya, daha güzel olurdu her şey. Olmadı. Umudumuz çocuklarımız, hepsinin küçük yanaklarını öpüyorum.
23 Nisan 2009 17:15Nunum yazıyı beğenmene çok sevindim canım :)
24 Nisan 2009 00:54Gülenim haklısın, söylenecek söz yok dediklerinin üstüne.
Tijen'cim mutlu olmak onların hakkı.O kadar güzel ve temizlerki...
Necla'cım unutuyoruz çocukluk günlerimizi, duygularımızı o yüzen..Bir hatırlayabilsek..
sevgiler
canım benim be güzel ifade etmişsin....yüreğine ve kızının da sanatına sağlık...sevgilerimi gönderiyorum buradan size....
24 Nisan 2009 17:4023 Nisan kutlamalarında gösterisini yapmak için pek sayın devlet erkanı tarafından bekletilen ve çok üşüdüğü için titreyerek ağlayan "okula gitme şansına" sahip çocuğu görünce bu ülkede çocuk olmanın çok büyük şanssızlık olduğunu düşünmeden edemedim. Çocukluğumuzdan beri ezberletildiğimiz kelamlar bir yana bu ülkede yetişkinler "çocuk? haklarından" ne anlar acaba? Şanslı saydığımız çocuklarımıza bile verilen değer budur... ki elbette onlar yoksulluk, yoksunluk ve çok daha ağır şeyler yaşayan çoğunluğa bakarsak göreceli olarak şanslılar... Utanıyorum ben, bıktım ezberlerden de...
28 Nisan 2009 23:49Maalesef insana, hayata,emeğe,geçmişine ve geleceğine sahip çıkamıyorsan, değer vermiyorsan doğal olarak çocuklarınada değer vermiyor oluyorsun.
29 Nisan 2009 01:00MIŞ gibi yapıp devam ediyorsun yoluna..kutlarmış gibi, bayrammış gibi...
Yorum Gönder