Artık başka bir blog açayım diye düşünürken bu akşam birde baktım ki blogspotlar açılmış !
Şimdi, nedeni belirsiz kapatılıp nedeni belirsiz açılınca insan huzursuz oluyor. Aman yarın çocuk oyuncağı gibi ha kapandı ha açıldı olmasın ?
Malum kapama kararını duyunca hepimiz şok olduk.Ama ben üzerine birde bronşit oldum. Bilemiyorum artık dertlendim de ondan mı ? yoksa kızımın okulu ile ev arasında yediğim rüzgardan mı?
Ama zamansız bir hastalık olduğu kesin. Arabamı tam satışa vermiştim, onunla ilgili bazı evrakları tamamlaman gereken dönemde ben yatak döşek yatıyorum. Ayrıca kızımın doğum günü var. Cumartesi evde pazartesi de okulda kutlayacağız. Gelgör ki ben pastalar için hiç hazırlık yapamadım.
Ben hasta olunca öyle fazla yatamayanlardanım. Hele birde yapılacak listem varken, koşturmam gereken işlerim ve temizlenmeyi bekleyen bir evim. Saolsun aşkım bulaşığı makineye atıp yıkadı, mutfağı şöyle bir toparladı ama evin halini gördükçe bana afakalarda bastı. Sonunda dün öğleden sonra eşimin koluna girip kızımızı okuldan almaya birlikte gittik. Bugün antibiyotiklerin ve kızımın sevgisinin gücü ile ayağa kalkıp kızımı okula götürdüm. 29 Ekim programlarını izledim. Minicik anasınıfı öğrencileri liseli abi ve ablalarının karşılarında cumhuriyet şarkısı söylediler. Gerçekten aldıkları alkış ve tezahuratlar görülmeye değerdi.
Eh ben ayağa kalktım deyip kızımla birde Foruma alışverişe gittik. Amacım pasta için gerekenleri almaktı. Öncelikle 30*40 ebadında bir kek kalıbı almaya niyetliydim. Ama Esse'de bile yoktu. Derin'e kıyafet toka derken başım döndü. Öyle yorgun hissettimki kendimi ,mağazadan aldıklarımı bırakıp çıkmışım.Arkamdan yetişip vermeseler haberim yok. Sonuçta Kipa'ya girmeyi gözüm kesmedi. Zaten eksikler neydi onu bile hatırlayamadım. Beynim sünger formunu almış olduğu için robot gibi düşünmeden içgüdüsel hareket etmeye başladım.
Eve gelir gelmez uzandım ve hemen sızmışım. Halada başım bir garip. Sanırım tansiyonum tekrar düştü.
Yarın dinlenirim de diyemem. Bornova'ya inmem lazım. Bankaya gideceğim, sonra vergi dairesine, sonra kek kalıbınada bir mağaza var son umudum oraya bakacağım ve şeker hamuru için marsmallow almamda lazım. Tabii bu arada evide temizlemeliyim ama nasıl ?
Bu güzel 29 Ekim akşamında lazımlar listemle yatağıma gidiyorum , gördüğünüz gibi tavuk gibi erkenden yatıyorum. Tavuk dedimde kendimi birden Zerrin'ciğimin tabağındaki kızarmış tavuk gibi hissettim. Her neyse bunlar hastalık ve antibiyotiklerden sersemlemiş zihnimin oyunları.
Hepinize sağlıklı güzel günler diler kafamı yastığa gömerim...
Şimdi, nedeni belirsiz kapatılıp nedeni belirsiz açılınca insan huzursuz oluyor. Aman yarın çocuk oyuncağı gibi ha kapandı ha açıldı olmasın ?
Malum kapama kararını duyunca hepimiz şok olduk.Ama ben üzerine birde bronşit oldum. Bilemiyorum artık dertlendim de ondan mı ? yoksa kızımın okulu ile ev arasında yediğim rüzgardan mı?
Ama zamansız bir hastalık olduğu kesin. Arabamı tam satışa vermiştim, onunla ilgili bazı evrakları tamamlaman gereken dönemde ben yatak döşek yatıyorum. Ayrıca kızımın doğum günü var. Cumartesi evde pazartesi de okulda kutlayacağız. Gelgör ki ben pastalar için hiç hazırlık yapamadım.
Ben hasta olunca öyle fazla yatamayanlardanım. Hele birde yapılacak listem varken, koşturmam gereken işlerim ve temizlenmeyi bekleyen bir evim. Saolsun aşkım bulaşığı makineye atıp yıkadı, mutfağı şöyle bir toparladı ama evin halini gördükçe bana afakalarda bastı. Sonunda dün öğleden sonra eşimin koluna girip kızımızı okuldan almaya birlikte gittik. Bugün antibiyotiklerin ve kızımın sevgisinin gücü ile ayağa kalkıp kızımı okula götürdüm. 29 Ekim programlarını izledim. Minicik anasınıfı öğrencileri liseli abi ve ablalarının karşılarında cumhuriyet şarkısı söylediler. Gerçekten aldıkları alkış ve tezahuratlar görülmeye değerdi.
Eh ben ayağa kalktım deyip kızımla birde Foruma alışverişe gittik. Amacım pasta için gerekenleri almaktı. Öncelikle 30*40 ebadında bir kek kalıbı almaya niyetliydim. Ama Esse'de bile yoktu. Derin'e kıyafet toka derken başım döndü. Öyle yorgun hissettimki kendimi ,mağazadan aldıklarımı bırakıp çıkmışım.Arkamdan yetişip vermeseler haberim yok. Sonuçta Kipa'ya girmeyi gözüm kesmedi. Zaten eksikler neydi onu bile hatırlayamadım. Beynim sünger formunu almış olduğu için robot gibi düşünmeden içgüdüsel hareket etmeye başladım.
Eve gelir gelmez uzandım ve hemen sızmışım. Halada başım bir garip. Sanırım tansiyonum tekrar düştü.
Yarın dinlenirim de diyemem. Bornova'ya inmem lazım. Bankaya gideceğim, sonra vergi dairesine, sonra kek kalıbınada bir mağaza var son umudum oraya bakacağım ve şeker hamuru için marsmallow almamda lazım. Tabii bu arada evide temizlemeliyim ama nasıl ?
Bu güzel 29 Ekim akşamında lazımlar listemle yatağıma gidiyorum , gördüğünüz gibi tavuk gibi erkenden yatıyorum. Tavuk dedimde kendimi birden Zerrin'ciğimin tabağındaki kızarmış tavuk gibi hissettim. Her neyse bunlar hastalık ve antibiyotiklerden sersemlemiş zihnimin oyunları.
Hepinize sağlıklı güzel günler diler kafamı yastığa gömerim...
Tabii asıl başarı makaron tarifini adım adım resimleriyle destekleyerek, bu kadar açık ve güzel anlatan Bizim Pastane Zinnur'a ait. Çok çok teşekkür ediyorum kendisine.
Ve küçük hanıma çeşit çeşit elbiseler...
Kırmızı elbise
Kutudan bunlar çıktıkça insan bir tande de kendisine birşey çıkmasını bekliyor.Anneee hani bana ??
Mesela bu ikisini arka arkaya yapmıştım. Bıraksalar bir tane daha yapardım ama aşkımın "başka bir model daha denesene " uyarısıyla kendime gelip aşağıdakileri yaptım.
Aslında bunlar geri dönüşüm denemeleri.Kot pantolandan düğmeli bir çanta yaptım. Kodex beyaz çantasının önüne kadife kumaş geçirerek yeni bir çanta yaptım.
Nedense hep enson yaptığımı daha çok beğeniyorum. Şimdi de kural bozulmadı ...
