Sevgili güzel anneciğim,
Ergenliğime kadar evde bizimle oyunlar oynayan, çevremde gördüğüm otoriter annelerden çok çok farklı olduğu için benimseyemediğim hep eleştirdiğim bir yabancıydın.
Seni ancak bir gençlik dergisinde okumuş olduğum "anneler ve kızları" isimli makaleyle tanımadığımı ve tanımayarak çok şey kaçırdığımı anladım. O makaledeki kız gibi annemi inceliyor ve yargılıyordum. Aslında hep rakibimdin babamın ilgisini paylaştığım. Bunu öğrendiğim gün rekabette bitti, yabancılıkta.
Sevgili anneciğim , tüm gençlik yılların 3 çocuk ve kalabalık bir ailede varolma savaşı ile geçti. Ama içindeki çocuğu hep canlı tuttun. Zorlu geçmesine rağmen yaşamın ve genç yaşta kaybetmeyi öğrenmene rağmen mutlu olmayı, hayata gülen gözlerle bakmayı başardın. En önemlisi çocuklarınla hem iyi bir arkadaş hemde keyifli bir anne oldun.
Senin sayende küçük şeylerin insanı mutlu ettiğini ve küçük şeylerden mutlu olmayı öğrendim.
Şimdi kızıma da öğretmeye çalışıyorum.
Senin sayende hep bir tarafım çocuk ve içimdeki çocuğu dinlemeyi öğrendim.
Kızımında içinde bir yerlerde hep yaşatmasını istiyorum o çocuğu..
Sevgili anneciğim, seni anladığımı sanıyordum taa ki anne olana kadar.
Anne olduğum gün anladım annecim seni ; kaygılarını, acılarını, mutluluğunun kaynağını...
Anne olduğum gün anladım sana ne kadar çok ihtiyacım olduğunu ve hep olacağını...
Anneciğim iyi ki varsın, sevgili KIYMETLİM.
Ergenliğime kadar evde bizimle oyunlar oynayan, çevremde gördüğüm otoriter annelerden çok çok farklı olduğu için benimseyemediğim hep eleştirdiğim bir yabancıydın.
Seni ancak bir gençlik dergisinde okumuş olduğum "anneler ve kızları" isimli makaleyle tanımadığımı ve tanımayarak çok şey kaçırdığımı anladım. O makaledeki kız gibi annemi inceliyor ve yargılıyordum. Aslında hep rakibimdin babamın ilgisini paylaştığım. Bunu öğrendiğim gün rekabette bitti, yabancılıkta.
Sevgili anneciğim , tüm gençlik yılların 3 çocuk ve kalabalık bir ailede varolma savaşı ile geçti. Ama içindeki çocuğu hep canlı tuttun. Zorlu geçmesine rağmen yaşamın ve genç yaşta kaybetmeyi öğrenmene rağmen mutlu olmayı, hayata gülen gözlerle bakmayı başardın. En önemlisi çocuklarınla hem iyi bir arkadaş hemde keyifli bir anne oldun.
Senin sayende küçük şeylerin insanı mutlu ettiğini ve küçük şeylerden mutlu olmayı öğrendim.
Şimdi kızıma da öğretmeye çalışıyorum.
Senin sayende hep bir tarafım çocuk ve içimdeki çocuğu dinlemeyi öğrendim.
Kızımında içinde bir yerlerde hep yaşatmasını istiyorum o çocuğu..
Sevgili anneciğim, seni anladığımı sanıyordum taa ki anne olana kadar.
Anne olduğum gün anladım annecim seni ; kaygılarını, acılarını, mutluluğunun kaynağını...
Anne olduğum gün anladım sana ne kadar çok ihtiyacım olduğunu ve hep olacağını...
Anneciğim iyi ki varsın, sevgili KIYMETLİM.
0 yorum:
Yorum Gönder